Pojawienie się dziecka jest potężną rewolucją w rodzinie. Przez pierwszych kilka miesięcy jest ono pierwszoplano­wym jej członkiem i podporządkowuje sobie wszystkich dokoła. W pierwszych miesiącach największe trudności sprawia rodzicom konieczność bezustannej niemal „obsługi" niemo­wlaka, ale w miarę upływu czasu kłopoty te zmniejszają się, pojawiają się natomiast problemy innego typu. Zauważacie, że Wasze dziecko jest, na przykład, uparte, że lubi manifestować swoją wolę albo, że jest agresywne lub odwrotnie — łagodne i rzadko się złości. Niepokoi Was, być może, iż nie chce siadać na nocnik, nie daje się położyć do łóżka, grymasi przy jedze-dzeniu itp. Coraz częściej stajecie wobec dyle­matu: „postawić na swoim, czy ustą­pić", „ukarać, czy nie", „dać klapsa, czy tylko pogrozić palcem". Prawdopo­dobnie częściej nawet zastanawiacie się nad tym już po fakcie, zamartwia­cie się i analizujecie zachowania swoje i dziecka. Być może stawiacie sobie pytania: „czy dobrze je wychowuję?", „co ma­my robić, żeby nasze dziecko wyrosło na porządnego człowieka?", „jak je wychować."